Ah Medellin…

Bin türlü önyargımızn olduğu bir yerdi Medellin. Taa ki İstanbul’da şans eseri tanıştığımız Maria’nın Medellin’e taşınıp, bizi kendi evinde olmasa bile Anne ve Babasının evinde ağırlayabileceklerini mesaj atmasına kadar.

Marta ve Jorge, Maria’nın anne ve babası, Ana ise anne ve babasıyla yaşayan kız kardeşi. Sadece evlerinin adresini biliyorduk ve evin şehir dışında olduğunu anlamıştık. İyi mi kötü mü bilemediğimiz için gidip bir görelim demiştik.

Ev Medellin’in 20 km dışında dağda bir sitedeydi, müstakil ve aşırı sakin bir ortamda. Evin reisi Jorge, gizli kahramanı Marta ve bize her konuda el ayak olan Ana bize asla unutamayacağımız bir 5 gün gün yaşattı. Öyle şapkadan tavşan çıkartmadılar ama uzun zamandır içinde bulunduğumuz aile hasretimizi öyle bir giderdiler ki ayrılmak gerçekten zor oldu.

Maria ve eşi Jose iş için Türkiye’de 4 sene yaşamış birer Türkiye aşıkları. Çocukları var bir de 2 yaşındadır en fazla adı da Vicente yani Fatih 🙂 Maria ve Jose sayesinde Jorge’ler de Türkiye’yi bir kaç kez ziyaret edip bayılmışlar.

5 gün boyunca bir onlar bir biz yemek yaparak bol bol muhabbet eşliğinde geçirdik vaktimizi. Tüm ispanyolca yanlışlarımızı Jorge düzeltti tatlı tatlı. Marta bize gerçekten annelik yaptı. Ana ise arkadaşımız oldu.

Kıyafetlerimizin pis olacağını n görüp heme naldılar elimizden yıkadılar, Ana bizi bilgisayar almaya götürdü, Jorge ise motoru tamir ettirmemiz için servis buldu. Ayıptır söylemesi elektrikli battaniyeyle falan uyuduk 🙂

Kısa bir de Medellin turu yapma şansımız oldu ama şehir merkezini çok beğenmedik. Fakat insanlar harikaydı. Sanırım Kolombiya, eğer başımıza birşey gelirde kaçmamız gerekirse ilk adresimiz olur. Medellin de ilk ev bakacağımız yer. Biz hem bu aileyi hem kolombiyalıları çok sevdik.

Maria’ya ve ailesine ne kadar teşekkür etsek azdır. Ben artık Atletico Nacional de Medellin taraftarı Jorge’de Türkiye’nin gelecekteki başkanı olacak. Onları ve Medellin’i çok ama çok özleyeceğiz. Bizim orda ikinci bir evimiz onların da Türkiye’de aynısından var artık 🙂

Bu arada geride bıraktığımız Attila biz şehirden ayrılırken yeni geldiğinden buluşamadık. Biz rotamızı Las Gachas çukurlarına çevirdik, belki Cartagena’da karşılaşırız.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s