Bolivya’da Ilk Gunler, Uyuni, Potosi ve Sucre

Uyuni’de 4 gece kaldik 🙂 Aslinda 2 gece diye planlayip, Uyuni’ye gelirken yasadiklarimizdan oturu 3 gece kaliriz demistik. Fakat birazdan yazacaklarim yuzunden 4 gece kaldik.
Ilk gun dinlendik esyalari yikadik ve sehri gezdik. Hesey eski pusku ama hersey vardi. Yollar toz toprak ama yine de hayat olmasi hosumuza gitti. Begendik. Fiyatlar ise korkunc ucuzdu. Ustelik burasi turistik bir kasaba.
Oncelikle kaldigimiz hostele bayildik. Ozel oda tutmustuk ve ilk defa konaklama icin butcemizi sarsmayan bir para odedik. Odalar temiz, internet calisiyor, otopark var ve en onemlisi dunya tatlisi Wilma. Butun 4 gun boyunca ne desek ikiletmedigi gibi ekstradan bir cok yardimi oldu. Dahasi bizi evimizde hissettirdi. Guney Amerika’da su ana kadar gordugumuz en vizyon sahibi isletmeciydi.


Hostelde Mark’la tanistik. Kanadali gezgin. Muhabbeti en az bizim kadar seviyordu. Sabah kahvaltida uzun uzadiya konustuk.
Kahvalti sonra biz gole foto cekmeye ve gezmee gittik. Mark da belki gelecegini soyledi.
Ve Salar de Uyuni… Devasa bir duzluk, normalde sadece ocak belki subatta yagmur sonucu suyla dolan ama sansimiza martin ortasinda tamamen suyla dolu bir gol.
Tura baslarken hayalini kurdugumuz tuz golununtamamen suyla kapli gorunce ilk basta hayal kirikligina ugradik. Ama sonra gole dalan tur 4x4lerini gorunce kendimizi tutamadik ve bir kac deneme ve bir anda gelen cesaretle daldik suya motorlarla. Suyun ilk baslari derin ve korkutucuydu ama ilerledikce siglasti ve suyun ustunde gidiyormus gibi hissetmeye basladik. Yaklasik 7 km otedeki dakar heykeline vardigimizda ise tum insanlarin hayret dolu bakislari ustumuzdeydi 🙂


Mekana yakisacak bir duzine cekim yaptiktan sonra donuse gectik ve esas macera orda basladi. Firtinayla beraber yagmur da geldi. Golun suyu daha yukselmemisti ama firtina yuzunden surmek cok zorlasmisti. Kiyiya 200-300 metre kala benim motor stop etti ve kiyiya kadar Tugce ve sonradan gelen Mark sayesinde motoru ittik. Fakat kiyida da calismadi. O arada yeni gelmis bir diger motorcu Lucas da gole girip girmemk uzerine kendiyke tartisiyordu. Ama girmemesi konusunda beni gorunce ikna oldu 🙂
Mark’la Lucas golde yuruyus yaparken benim motoru da Tugce’nin motoruna baglayip cekmeye hazirlaniyorduk. Cunku Nark ve Lucas’in itmesi benim de motoru vurdurmaya calismam, bujiyi cikarip temizlemem, hicbirisi sonuc vermemisti. Ikili gol yuruyusunden donerken akusu bitmeye yuz tutmus zavalli Churro’ya son bir sans verdik ve calisti 🙂 Karburator bogulmus ve kendine gelmisti. Hemen cozduk ikiliyi ve dogru yikamaciya gittik.
Motorlarin yikanmasi bir saat surdu ve firtina ikinci kez gelmeden hostle varmistik. Motordaki tuz inanilmazdi.
Lucas da bizim hostele geldi ve 4lu olarak beraber gecirdik aksami. Sabah ise Mark’i ugurladik, Lucas bizimle kaldi. Tren mezarligini gormeye gittik.

Ertesi sabah benzin aldik biraz pazarlikla ve 3 kisi olarak Potosiye dogru devam ettik. Geceyi Potosi’ye varmadan bir vadide gecirip, simdi de Potosi’ye geldik, beraber yemek yiyoruz. Sanirim bir iki gun daha beraberiz 🙂 Bu arada ta Calama’da denk geldigimiz isvicreli cift Tania ve Simon ile bu vadide yine denk geldik 🙂


Potosi’den yemek yiyip ayrildik, cunku hava felaket bozmustu. Dolu bile yagdi. Yemek yedigimiz restoran gayet temiz ve yaklasik 10 tl’ye dopdolu bir menu veren bir yerdi. Yemek de cok lezzetliydi.


Potosi’den ayrildiktan sonra yol bizi kurumus nehirlerin kenarindan Sucre’ye dogru tasidi. Sucre’ye gelene kadar cadir kuracak bir yer bulamadik. Ilk basta nehir kenari bir yere cadir kurmayi denedik ama yerliler gece yagmur yagacagi i ve nehrin bulundugumuz yere kadar tasabilecegini soylediler, istersek kendi bahcelerine cadir kurabilecegimizi soylediler. Bahcelerine motorlari sokmak zir olacagi icin tesekkur edip yola devam ettik. Yolun solundan tepeye cikan bir yere girdik ve guzel bir nokta belirledik geceyi gwcirmek icin. O sirada gelen gecene selam verip dostluk kurduk ve boylece kafamiz rahat uyuduk.


Sabah ise Sucre’ye vardigimizda sehir bizi korkunc sasirtti ve sevdirdi. Saat de erken olunca hostel agamaya koyulduk. Tam bu sirada bu sefer de ta El Calafate’de karsilastigimiz Ingiliz cift Celia ve Kevin ile Sucre sokaklarinda bir kez daha karsilasip onlarin hosteline yerlestik.
Cok hizli bir gun oldu, guzel bur yemek yedikten sonra, once pazarda baska bir turkle karsilastik, o da 1 yildir geziyormus sonra da hostele donunce bizim isvicrelileri gorduk 🙂 Bu siralar cok guzel tesaduflerle geciyor hayat 🙂

Simdi ise deli gibi yagmur yagiyor, otoparkta koca kitada ayni gun ayni yerde bir kez daha denk geldigimiz bir dolu gezginin araclariyla beraber duruyor motorlarimiz.


Insaniyla dogasiyla Bolivya’yi cok sevdik simdilik.

Reklamlar

Bolivya’da Ilk Gunler, Uyuni, Potosi ve Sucre” üzerine bir yorum

  1. Wilma hepimizin gönlünde taht kurdu…salar De Uyuni’de aklımız, kalbimiz ve gönlümüz kaldı…

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s