23 Aralik 2016 – Punta Arenas > Sara

Terkedilmis restoranimizda butun camasirlarimizi kurutan ve ayaklarimizi isitan sobanin sicagiyla gune basladik. Hemen altimizdaki firindan gelen ekmek kokularina dayanamayip sucuklu ve etli ekmeklerden aldik. Son kalan paltamiz ve sosimiz ile nefis birer “puntas” hazirladik. Evet ismini simdi koydum 🙂

Tadi damagimizda kalan kahvalti ile hemen dun sifresini atarak tutturdugumuz dominos pizzanin otoparkina yerlestik, internette aklimiza gelen ne varsa yaptik ve ciktik yola.


Anakaradan Tierra del Fuego adasina gecis iki noktadan oluyor. Birisi Punta Arenas’in icinden uzzun ve pahali bir yolculuk, ustelik yabanciya fiyati ayri. Diger bir secenek ise neredeyse tum Arjantinlilerin Ushuaia’ya ve adadaki diger Arjantin sehirlerine ulasmaknicin kullandigi Punta Delgada’dan karsiya gecen 20 dk suren ve cok daha ucuz olan feribot. Bizim icin oraya ulasmak 168 km daha surmek anlamina gelse de cok daha ucuza geldigi icin burayi tercih ettik, hem de surekli calisiyor. Iki motora 9000 peso vererek gectik karsiya.
Yolda aldigimiz (mecburen, baska secenek yoktu) 93 oktan benzin, motor performansini pek etkilememis olsa da, yakit sarfiyatimizi arttirmis gibiydi. Neyseki Rio Grande’ye yetecek durumda.
Yol asiri sikici kurak ve soguk oldugundan cok usuduk. Asfalt uzun bir sure devam ettikten sonra topraga dondu. Siniri gecmeden once son kasaba olan San Sebastian’da durup, bir bakip, begenirsek orada birilerine cadir kurmak icin yer sormayi hedefledik, olmazsa da biraz gecip yol kenarina yatacaktik. Ama yol kenari genis de olsa o kadar duz ve kurak ki kabak gibi ortada kalacagimizdan cok da istemiyorduk.
San Sebastian’a vardik ve 3-5 evden baska birsey yoktu, tam cikarken sinir tabelasini girduk ve nasil oldugunu anlamadigimiz bir sekilde cikis islemlerini yaptirip kendimizi Sili’den cikmis bulduk, 14 km sonra da Arjantin polisi karsiladi. Cok sicak ve eglenceli tiplerdi, Silililere gore mutlu ve enerjiklerdi. Orda da sorun yasamadik ve gectik siniri. Hala motorlar icin sigortamiz yok bu arada.


Arjantin sinirini gecince de yol ayniydi ve kalacak yer bulamadik, yani var da istemiyoruz. Yakinda Sara isimlk bir kasaba gorunuyordu haritada, oraya girip cadir kuracak yer sormaya karar verdik ve bingo! Ilk kapisini caldigimiz kisi, bize kullanilmayan bir binankn bahcesini gosterdi ve oraya kurduk cadiri. Hemen sonra bir adam muzik dinleyerek evkn bahcesine parketti, gittik tanistik ve bize sorun olmayacagini soyledi. Adimi soyledin elini sikarak, o da “Montaña” dedi yani “dag”. Tanistigimiza memnun olup yattik uyuduk yeni baslayan yagmurun sesiyle 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s