13 Aralik 2016 – Cochrane > Caleta Tortel > Yungay yakinlari

Cochrane’den oglene dogru ayrildik, hatta nasil oluyor bilemiyorum ama bir sekilde teker dondurmeye basladigimizda saat 12’yi buluyor. Kacta kalkarsak kalkalim boyle. Muhtemelen pansiyon check-out lari bizi buna alistirdi avrupada. Burda aksama kadar otursak kimse niye oturuyosunuz demeyebilirdi. 

Feribotun bileti icin para yatiramamistik dun ve bugun hem o isi elden odeme yaparak halledelim diye hem de guzel oldugu herkesce anlatilan Caleta Tortel’i gorelim diye, rotayi Tortel’e cevirdik. Yol 125 km. Fakat yolu herhalde toprak yola iyice alistigimizdan 3,5-4 saatte yemek molali bir sekilde aldik. 


Tortel’de ilk is turist ofisine feribotu isleten firmanin ofisini sorduk. Sorduk cunku, Tortel patikalarla birbirine baglanan icinde arac yolu bulunmayan, kaziklarin istine oturtulmus evlerden ibaret bir kasaba. Ofis de bu kasabanin ortalarinda ve tepesinde bir yerde. Evler birbirine baglanabilsin diye denizin kenarinda su tabanina cakilmis kaziklarin ustunden gecen bir yuruyus yolu yapilmis. O yoldan yuruyerek hem de kasabayi gezerek ofisi bulduk. Kapaliydi, zili caldik calismiyor. Yandaki markete gidip onun zilini caldik nerde olduklarini ogrenebilmek icin, megersem marketteki cocuk bakiyormus buraya da 🙂 Geldi, biletlerimizin parasini odedik ve cantaya koyduk. Cebimizde sadece 350000 peso var iki bilet yolcu icin 240000 peso. Motorlarin da her 1 metresi 24000 peso, ve bizimkiler toplamda 96000 ediyor.geriye de 14000 peso gibi bir nakitimiz kaliyor. Cunku hersey efectivo, yani nakit, neden cunku internet yok adam gibi pos makinesi yok 🙂 E dunyanin bu kadar ucra bir yerinde normal biraz. Motorlar icin de rezervasyonu yaptik ama esas odemeleri gemide olacak cunku olcecekler gemide. Ha bir de gemide tum ogunler bedavaymis :))) Bu gemi bizi 4-5 gun toprak surusten ve Arjantin sinirini gecmekten kurtaracagi gibi, bize bu essiz dogayi denizden fyortlatin arasindan kanallardan gorme sansi saglayacak.

Ofiste isimiz bitti ve kasabayi icimiz rahat bir sekilde gezdik. Donup motorlari biraktigimiz meydana geldigimizde yaklasik 2 hafta once tanistigimiz ve bizimle ayni rotayi yapacak 4 ceker kamyonlu avustralyali ciftle karsilastik. Onlardan once buraya gelmis olmamiza sasirmalari henuz bitmemisti ki, bir de yolda 6 gun duraksadigimizi soyleyince resmen soke oldular. Ustelik bize gore hizli da gelmemistik ama demek ki siki surmusuz 😉 ovunmek olarak soylemiyorum ama Tugce de ben de surus konusunda oldukca dayanikliyiz. Kisa bir muhabbetten sonra bize havanin yagisli olacagini ve bu meydandaki bir kapinin altina cadir kurmamizi onerdiler, kapilarini calmamizi ve cay icebilecegimizi de. Cay kismi cazipti ama meydanda uluorta bir yerde cadir kurma fikri hayir. Kibarca tesekkur edip ayrildik.Madem daha 4 gunumuz var feribota, bu kadar yaklasmisken rotanin tamamini bitirmeye ve yolun sonu olan Villa O’Higgins’e surmeye karar verdik. Avustralyalilar da bize yoldaki bir mecburi feribot gecisinin ucretsiz ve yolun bir parcasi oldugunu soyleyince, para da harcamayacagimizdan, verdigimiz karar icin heyecanlanip yola koyulduk.

Yolda bir kac kamp yeri bulduk ama icimize sinmedi. Cadirin pollerini koydugumuz kutunun alt kismi acilmis ve yere surten pol sesiyle ani bir fren yaptim. Poller saglam ama icindeki llastik kopmustu. Biyke bir amatorluk nasil yaptik diye kendimize kizaak devam ettik. Cunku o kapak acilmaya yuz tutmustu, tamir icin de birseyler hazirlamistik ama usenip yapmadik! 
Yungay sapagina kadar geldik, bir gorduk ki yolda selamlastigimiz bisikletli grup sapakta cadir kurmus. Biz de oraya bir yere cadir kuralim dedik ve hemen polu cikarip tamire basladik, eldeki malzemelerle bizden beklenmeyecek baris icerisinde bir tavirla lastigi tamir edip, ilk gunku haline cok yakin bir kaliteye ulastirdik, demek ki onemli bir isi yaparken tartismiyor musuz 🙂 Bu guzel!
O ara bisikletlilerden birisi geldi ve yardima ihtiyacimiz olup olmadigi sordu, dedik biz hallettik, gururla 🙂 Yanlarina cadir kurarsak rahatsiz eder miyiz diye sorduk hayir dedi. Ama biz yine de surmeye karar verdik, hava da kararmak uzereydi aslinda ama sivrisinekler o bolgede o kadar kotuydu ki kactik resmen. 
Yungay’a 11 km kala, hava da iyice kararmis ve yagmur atistirmaya baslamisken yol kenarinda biraz acik bir nokta belirleyip, motorlari park edip cadiri arkasina kurduk. Ya gizleneceksin ya da apacik ortaa bir yerde ihtiyactan cadir kuracaksin ki niyetin disardan belli olsun felsefesi disardan bizi gorenler acisindan daha az suphe uyandiriyor ve daha rahat hissediyoruz. Burasi guvenli geldi cunku, belli ki ihtiyactan durmusuz ve baska bir opsiyon yok, ama Tortel meydanda bunu yapsak bizi belesci ve kural tanimaz avrupali olarak nitelendirip Carabineros yani polisle basbasa birakabilirdi.
Cadirda yemegimizi yaptik, tulumlari birlestirdik ve yagmus sesiyle daldik uykuya 🙂

Market 7000

Yakit bidonlari ve yakit 28000

Feeibot biletleri 240000

Genel -217000 
Feribot biletleriyle toplamda 7 gun kazandik, ederi 210000
Reel butce -7000

12 kamp

1 kamping

5 pansiyon

3 arkadas

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s